Kanalska mreža, duga 200 kilometara, predstavlja osnovu dobrog ratarenja i navodnjavanja, a Dunav i kanali čine jedinstven sistem saobraćajnica i nepresusno prirodno bogatstvo za lovce i ribolovce. Na levoj obali Dunava, od državne granice prema Mađarskoj, pa do apatinskog revira, pod šumama se nalazi blizu 10 hiljada hektara. Radi očuvanja autohtone vegetacije, pojedine manje šumske povruine su zaštićene kao prirodni rezervati.

Površina od 25 kvadratnih kilometara pod tekućim i stajaćim vodama obiluje ribom. Ovde su ulovljeni primerci soma teški i do 50 kilograma, odnosno dugi oko 2 metra. Posebnu draž za ribolovce predstavljaju mrtvaje: "Mrtva Baračka", deo starog dunavskog korita kod Bačkog Monoštora, "Šarkanjoš" nedaleko od Kupusine... Ove vode su okružene šumom, često stoletnim stablima, sto predstavlja poseban kvalitet i upotpunjuje doživljaj u bačkoj ravnici.

U severozapadnom delu pitome bačke ravnice, na površini od 1.178 kvadratnih kilometara, nalazi se opština Sombor, s jednim gradskim i 15 seoskih naselja. U njoj živi blizu 100.000 stanovnika.

Kažu da je jedan grad voljen onoliko koliko je o njemu pesama ispevano. Ako je po tome suditi, onda je Sombor zaista grad koji se voli, koji ima svoje lice, dušu i aromu, grad u kojem se rado živi i iz kojeg se teąka srca odlazi.

U Somboru, i u petnaestak prigradskih, takozvanih, salaških naselja koja mu gravitiraju, živi pedesetak hiljada stanovnika. Godinama uz njegovo ime stoji epitet najzelenijeg grada u zemlji, čime se njegovi zitelji i te kako ponose.

Ali, kako jednom prilikom zapisa nadahnuto pesničko pero, nije im svejedno što novi deo grada, urbano naselje Nova Selenča, nije kao ono staro jezgro u ramu od ulica - četiri venca s imenima četvorice srpskih vojvoda. To je razlog sto se ovde pod pojmom grad podrazumeva samo ono što je u zagrljaju nasleđa iz vremena kada je kućna fasada bila i te kako važna da se pokaže pravo, imućno i stabilno lice domaćina.